The Italian 2.0

Tweede date. Heb ik dat toch maar mooi voor elkaar gekregen. Ik heb namelijk niet zo vaak een tweede date, omdat ik het zelf nodig vind om meteen de eerste date het bed in te duiken met de desbetreffende persoon. Nou zijn de mannen met wie ik dat heb gedaan ook wel een stelletje eikels trouwens. De eerste was getrouwd en ja, dat wist ik van tevoren en nee, dat hield mij niet tegen en ja, ik was dronken en nee, ik heb er geen spijt van. Ik kreeg alleen wat schuldgevoelens toen ik bij zijn vrouw op Facebook trouwfoto’s zag staan. Ze straalde van geluk, en dan flikt hij dit bij haar. Maar goed, het is niet mijn schuld. En hij had een kleine pielemoos. De tweede man in kwestie was gewoon een beetje de weg kwijt denk ik, maar de seks was wel altijd super goed. De derde man was die opgepompte marinier met eikelpiercing. Ik voel me soms net een dure hoer. Ze nemen je allemaal mee uit eten, brengen je thuis, doen lief, betalen alles voor je en ineens zijn ze weg. Hierdoor heb ik mijn hele date-strategie om moeten gooien en dat ben ik dus nu aan het testen op de Italiaan.

Onze tweede date was in een gezellig knus restaurant met Spaanse sferen. Daar zat ik dan, weer als eerste. In sommige opzichten ben ik wat autistisch. Ik kan er bijvoorbeeld niet tegen om als laatste ergens binnen te komen. Laat mij maar als eerste zijn, de plek even rustig verkennen, een stoel uitzoeken en wachten op de rest, zodat ik niets mis. Zo ging het de afgelopen date dus ook. Uit goed fatsoen wilde ik hem een berichtje sturen dat ik er al was en beneden zat, maar ik bevond mij in een kelder met muren van zes meter dik dus ik had geen bereik. Helemaal niks. Na een tijdje keek ik hoe laat het was en merkte ik op dat hij te laat is. Ramp scenario’s als: Straks staat hij buiten te wachten op me en denkt hij dat ik niet kom. Straks zit hij boven en ik beneden en proberen we elkaar te bereiken en dan lukt het niet en dan gaat hij weg en zit ik hier alleen en is alles verpest en oh god oh god en nu???? Angst heet dat. Pure angst. Ik hoorde geluid, voetstappen op de houten trap in de hoek. Ik draaide me heel nonchalant om en daar was hij dan. Nog mooier dan de vorige keer. Hij liep op me af, gevolgd door de serveerster en trok zijn jas uit. Heeey! zei hij lachend, en nam naast mij plaats op de bank. We gaven elkaar drie wangkussen en zeiden nog een keer of drie heeeeeey tegen elkaar. Dat is om het ongemakkelijk te maken snap je. Want de serveerster stond namelijk nog steeds te wachten op ons. We bestelden allebei een witte wijn. Hij droeg een camel kleurige trui met daaronder een spierwitte blouse, een goede spijkerbroek en dezelfde nette suède herenschoenen als de vorige keer. We hebben het over onze dag, we lachen wat, en terwijl we lachen raakt hij me steeds even aan. Een hand op mijn rug, of twee op mijn arm, of vriendschappelijk aaiend over mijn rug. We zijn zo met elkaar bezig dat de serveerster na een half uur terug komt om te vragen wat we zouden willen eten, en we de kaart nog niet eens open hebben geslagen. Na een uur en een kwartier hebben we dan eindelijk iets besteld en besluiten we om even een sigaret te gaan roken. We lopen naar de rookruimte toe, en deze rookruimte was lekker knus, met zacht licht en kussentjes. Niet zo’n klein koud grafhok met TL-lampen die je vol in je smoel schijnen. We namen plaats en op de een of andere manier wist ik dat we gingen zoenen. Hij keek me doordringend aan en pakte mijn hand heel zacht vast, kwam dichterbij en kuste me. Ik moest ondertussen schijten en kotsen tegelijk van de zenuwen. Ik weet niet of ik de enige ben, maar altijd als ik verstrengeld zit in een zoensessie krijg ik ineens overal last van. Ik heb heel veel kwijl bijvoorbeeld en dan moet ik dat doorslikken, maar dat klinkt zo stom, zo’n UUNK ineens tussendoor. Of ik probeer dat heel subtiel te doen en dan stik ik bijna in mijn eigen kwijl, resultaat is een hoestbui en probeer die maar eens in te houden. De zoensessie duurt best lang. Tussendoor kijken we elkaar even aan en lachen. Hij pakt opnieuw mijn hand en spreidt mijn vingers, zodat hij de zijne erin kan vouwen. Zoiets wat je ziet in romantische films. Ook streelt hij mijn nek en mijn gezicht. Nu klinkt dit allemaal super lief en romantisch, en dat is het ook, maar buiten autistisch ben ik ook nog eens een ontzettende ijdeltuit. En na het zoenen, we all know, zie je eruit zoals je ’s ochtends wakker wordt. Make-up eraf, contour weg, lippenstift weg. Kortom, we hebben geen gezicht meer. En ik moet nog de hele avond, kom op. Ik vertel mezelf dat ik me niet zo moet aanstellen en er toch niet zoveel licht is hier en ga vrolijk verder. Na een tijdje besloten we maar weer om naar de tafel te gaan want ons eten zou er zo wel aan komen. De sfeer was meteen ontspannen. Als je elkaar eenmaal hebt aangeraakt is de drempel niet meer zo hoog. We zaten net weer toen het eten eraan kwam. Daar heb ik nou weer geen moeite mee, met eten op een date. Hij ook niet. Ik schep wat eten op zijn bord en hij smeert een broodje kruidenboter voor me, alsof we al zesentachtig jaar samen zijn. Het voelt ineens vertrouwd en veilig, en daar hou ik van. Eigenlijk zou iedere vrouw een man moeten hebben waarbij het vertrouwd voelt, die je af en toen eens een dikke knuffel geeft, een kus op je voorhoofd, je bord vol schept met aardappelen en je instopt voordat je gaat slapen. Maar ook een man die je buiten dat geweldige seks geeft, je op bed smijt, je op je billen slaat en je keihard doggystyle neemt. En vind maar eens zo’n man, want het is vaak het een of het ander. Anyway, het eten is op, kom we gaan roken.
Ik kreeg niet eens de tijd om mijn peuk op te steken, hij keek me aan, pakte me stevig vast en drukte zich tegen me aan. Daar stonden we weer te zoenen. Nu niet meer zo lief en romantisch maar meer wild en ruig. Hij begon zijn onderlichaam tegen de mijne aan te drukken en te bewegen, het leek wel een beetje dirty dancing. En voordat je denkt, wat is dat voor hoerig wijf die zomaar in een vol restaurant gaat staan schuren met een Italiaan? Het restaurant was leeg en de Italiaan was heet. 1+1=2. Ik had mezelf voorgenomen om geen seks te gaan hebben op mijn tweede date, dus ik werd hier door een klein beetje ongemakkelijk. Ik wil het wel, maar ik weet dat het erg gevaarlijk kan zijn als je elkaar pas net kent. En buiten die theorie bloedde ik ook als een rund daar beneden, dus het universum hielp mij mee. Hij bleef maar doorgaan, even later stond hij achter me, ik stond tegen de sigarettenautomaat aan en hij drukte zijn lichaam tegen de mijne. Ik duwde mijn billen tegen hem aan en stond half voorover gebogen voor hem. Hij zoende me in mijn nek en had met een hand mijn heup vast, en met de andere hand mijn borst. Aan zijn bewegingen te voelen en manier van mij vastpakken schat ik in dat hij van ruwe seks houdt. Ik draaide me langzaam om en keek hem aan, hij keek doordringend terug. Hij greep me bij mijn middel en we zoenden elkaar weer. Ken je dat gevoel, dat er iemand naar je staat te kijken? Dat had ik dus, ik keek heel nonchalant naast me en in de deuropening stond een klein Spaans mannetje te grijnzen. Ik weet dat het hartstikke lekker is maar uhh, we gaan zo sluiten. We gaven aan zo af te rekenen en onze spullen te pakken. Daarna keken we elkaar aan en schoten allebei keihard in de lach. Er volgden nog wat kleine snelle kusjes en daarna besloten we toch maar om onze jassen op te halen en naar buiten te gaan.  Ik schaamde me kapot, voelde me net zestien. Hij leek er wel lol in te hebben. het was ook wel grappig, maar toch, ik moet daar nog vaker komen. Ik heb altijd het probleem dat waar ik ook kom, zodra er wijn is kan ik mij nooit meer ergens vertonen omdat ik mij zo belachelijk ga gedragen of mezelf voor lul zet. But that’s life right? We zijn inmiddels naar buiten gelopen om daar nog maar even echt een sigaret te gaan roken. We zoenen elkaar weer. En terwijl we dat doen staan we voor een glazen deur. De grote glazen deur van het Spaanse restaurant waar we zojuist gegeten hadden. Ik hoor geluid en kijk door het glas naar binnen, en daar staat alweer die klote kok te grijzen. Rot is op joh! De Italiaan zwaait trots naar hem met zijn duim omhoog. Wat is dat met die mannen? Die lijken zich totaal nergens voor te schamen. Ik sla mijn arm in de zijne en trek hem mee de straat in. Wegwezen hier en nooit meer terug komen. Wat moeten die mensen wel niet denken. We lopen naar de parkeergarage waar zijn auto staat. Hij loopt, ik strompel als een bejaarde over de oh zo fijne klinkerweggetjes van Deventer en zorg dat mijn naaldhak niet vast komt te zitten tussen de straatstenen. Het is wat hoor, dat vrouw zijn. We zijn er. Het is niet de meest ideale plek om afscheid van elkaar te nemen, want het is koud, er schijnen zestien lampen vol in je bek en iedereen, maar echt IEDEREEN moet massaal naar de garage lopen als wij daar staan te zoenen. Mijn hoofd ziet eruit als een treinwrak. Ik voel het gewoon. En dat kan iedereen nu lekker goed zien. Hij buigt voorover, slaat zijn handen om mijn nek en fluistert ”Tot snel”. En we liepen beide weg.

Dat was het. Dat was de tweede date, weer geen seks. Ik ben echt trots op mezelf. Toen ik thuis in bed lag weg te dromen kreeg ik een berichtje van hem. Wat een heerlijke avond, het eten ook trouwens. Het voelt echt heel goed bij en met je, mmmmm.

XO

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s