De Getrouwde Man

Alweer iemand die vreemd is gegaan. Alweer met mij. Hahaha. Nee sorry, dat is absoluut niet grappig. Ik ben volgens mij alleen leuk voor een avond ofzo, ik weet het ook niet. Er is serieus ooit een keer een vent geweest die zei, en ik citeer:

“Je bent leuk voor een keer, maar dat is het ook hoor.”

Nu was deze jongeman iemand die ik toch al niet zou doen, en het was meer voor de grap volgens mij want we waren gewoon maatjes. Het maakt ook niet uit, ik waardeerde zijn eerlijkheid.

Die eerlijkheid is voor de rest ver te zoeken bij de mannen. Zo was er dus een man in mijn leven die getrouwd was. Vanaf het begin dat we elkaar zagen ontstond er al iets. Geen liefde hoor, alleen lust. Misschien een klein beetje liefde, maar dan van mijn kant. Diezelfde dierlijke aantrekkingskracht zoals bij Barman. Hij raakte me af en toe eens aan in het voorbij gaan. Hij maakte dubbelzinnige opmerkingen tegen me, soms leuk, soms extreem vunzig. Van sommige mensen accepteer je dat en dat deed ik van hem. Ieder ander had een klap op zijn kanis gekregen. We zagen elkaar ongeveer eens in de maand en tussendoor belden we wat. Altijd hadden we een grote bek tegen elkaar maar er gebeurde nooit echt iets omdat we allebei bang waren. Ik vond het vooral erg lollig en spannend. En weet je wat het gekke is? Dat hij niet eens mijn type was, maar toch had hij iets. Hij kon af en toe achter me gaan staan en me even heerlijk masseren, hij kon me zo doordringend aankijken, me uitkleden met zijn ogen, hij kon heel onopvallend mijn knieholte strelen onder de tafel zonder dat iemand het zag en me strak aan blijven kijken terwijl ik met iemand zat te praten. God god. “Maar wat was hij dan van je? Wat was jullie relatie?” Hoor ik je denken. Vertel ik lekker niet. Ik wilde hier eerst niet over schrijven omdat het heel lastig is om iemands privacy niet te schenden maar ondertussen wel een gedetailleerd en spannend verhaal te vertellen. We waren in ieder geval geen familie, laat ik het daar op houden.

Ergens in de winter vorig jaar had ik een etentje. Omdat we wat gemeenschappelijke connecties hadden was hij ook uitgenodigd. Ik kwam aanfietsen, liep naar binnen en nam vast plaats bij de rest van het gezelschap. Hij was er nog niet. Ik praatte met het gezelschap over koetjes en kalfjes, maar stiekem kijk ik steeds even snel naar de deuropening. Na een wijntje en een amuse was hij er dan eindelijk. Ik keek naar hem en stikte bijna in mijn pittige satéspiesje. Wat zag hij er lekker uit. Sweet baby jesus. Hij had z’n haar mooi, hij rook lekker, had goede kleren aan en hij ging naast me zitten. Ik bezweek ondertussen aan een hartaanval. Na een minuut of vijf zitten we elkaar alweer grijnzend aan te kijken. Hij streelt mijn been en knijpt me plagerig onder de tafel terwijl ik een gesprek probeer te voeren met het tafelgezelschap aan de overkant. Mijn pokerface houdt zich goed staande.

Na acht glazen wijn, op aandringen van omstanders trouwens, was totaal niet mijn eigen keuze, vond iedereen het massaal nodig om te vertrekken. En iedereen vond het ook nodig om zesenveertig keer te zeggen dat hij me wel even naar huis kon brengen. We bleven nog even zitten om elkaar wat op te geilen en gingen toen maar roken. En daarna gebeurde het, hij pakte mijn fiets en sleurde me mee naar zijn auto. Voor ik het wist stond mijn adres in de navigatie en was hij me dan echt naar huis aan het brengen. Gedurende de rit zijn we nog een keer of drie verkeerd gereden omdat ik niet meer wist waar ik woonde en stak ik bijna zijn auto in de fik omdat ik m’n peuk liet vallen.

Eenmaal aangekomen was er al besproken dat hij mee mocht naar boven, aangezien ik ben verhuisd en we het wel zo gebruikelijk vonden om even mijn huisje te bekijken. Ik weet niet meer zo goed wat er allemaal is gebeurd, maar ineens zaten we naast elkaar op mijn bank. Geen flauw idee hoe ik boven ben gekomen en waar m’n fiets staat. We roken weer, en kijken elkaar doordringend aan. Probeer dat laatste maar eens te doen na het nuttigen van een complete wijngaard. Lukt niet. “Ga eens staan” zegt hij. Braaf en volgzaam als ik ben, ga ik staan. Hij kijkt me aan en grijpt me vol in m’n kruis. Hij staat op, drukt me tegen de muur en maakt mijn broek los. Dan kussen we en hij stuurt me naar de slaapkamer. Hij kleed me uit en legt me op bed. Heftig dit.

Nou moet ik heel eerlijk bekennen dat ik me niet alles tot in detail kan herinneren, maar ik heb in nogal wat posities gelegen terwijl hij “dingen deed”. -Ik probeer iets netter te schrijven. Voor nu dan.. Het schijnt allemaal nogal shocking te zijn. Aanstellers. Oh en, sorry familie. 



Ik vond hem nogal aangekleed dus besloot ik daar maar verandering in te brengen. Ik heb nog nooit zo smooth een broek open gemaakt. Dat kan ik niet hè, die klote riemen en achtenzestig knopen van jullie ook altijd. Doe het ff lekker zelf anders. Hij gaat weer liggen, en ik heb na een minuut of tien alles wel zo’n beetje in mijn hand of mond gehad. Hij neemt mij maar weer onder handen. Heet het trouwens nog steeds onder handen nemen als er geen handen worden gebruikt? Of valt het dan onder de hand – en spandiensten? Nu weet je genoeg denk ik. Er gebeurde gewoon van alles. Hij gaat hard. Daar hou ik wel van, maar zoals ik al zei, acht glazen wijn, gaan dingen daarna niet altijd zoals je zou willen dat ze gaan. Madame Vagine wil ook gewoon slapen, die heeft geen zin in visite op dit tijdstip. Om die reden liep ik de dag erna als een mongool heen en weer en durfde ik niet te plassen want, pijn.

Afijn, hij of ik besloot dat het zo wel weer genoeg was geweest. Hup, kleren aan en roken. Daar zaten we weer op de bank. Hij netjes aangekleed, ik met verneukt haar en niet meer dan een string en iets van stof om mijn boezem. We hebben nog even gepraat. Ik vroeg of hij spijt had. Weet ook niet waarom. Hij zei van niet. Hij zei dat hij begon omdat hij het wilde, en broodje nuchter was en precies wist waar hij mee bezig was, en het niet deed omdat ik bezopen was. Dat is best wel fijn om te horen, zelfs met een zatte kop komt dat wel binnen.
Het was tijd om te gaan. We kussen bij de deur en nemen afscheid. Ik weet niet meer zo goed wat ik daarna heb gedaan eigenlijk.. De volgende ochtend word ik wakker en zie mijn kleren op de grond liggen. Oja. Maar hij is er niet meer.

Ik ben na een paar uur herinneringen ophalen eindelijk uit bed en toen kwam dat waar ik bang voor was, het gemis. Ik betrap mezelf erop dat ik hem naast me wil hebben, en me eenzaam voel. Daarna lig ik weer in een deuk met mezelf als ik terug denk aan gisteren avond. En dan komt het. Het after the one night stand berichtje. Of ik goed had geslapen. Ik wapper mezelf bijna een gebroken pols en vind hem nog leuker dan dat ik hem al vond. Kort daarna voel ik me weer eenzaam. Ik mis hem. Waarom doe ik mezelf dit aan? Ik wist van tevoren dat hij getrouwd was. Ik zei nog zo, niet gaan zeuren achteraf. Zo’n one night stand is niets voor mij in ieder geval. Of ik spijt heb?

Wat denk je zelf..

XO

Advertenties

Een gedachte over “De Getrouwde Man

  1. Howdy I am so grateful I found your webpage, I really
    found you by mistake, while I was researching on Google for something else, Nonetheless I am here now and would just like
    to say many thanks for a marvelous post and a all round entertaining
    blog (I also love the theme/design), I don’t have time to read through it all at the minute but I have saved it and also included
    your RSS feeds, so when I have time I will be back to read a lot more, Please do keep up the
    fantastic work. http://domoxoz.hol.es/component/k2/itemlist/user/2456

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s