De Limburger


We hadden zoals jullie weten onze eerste date afgelopen zondag. ‘S ochtends stond ik helemaal zen op. Geen zenuwen, geen stress, niets. Ik ging even zonnen op mijn balkon met een glaasje citroensap, een groene smoothie en een decaf koffie. Daarna ben ik een rondje gaan joggen.

HAHAHA ben je gek. Ik bleef lekker op mijn balkon zitten met mijn deels afgetrainde, deels flubberende aars. Alsjeblieft zeg, ik heb dat hardlopen twee weken volgehouden in de ochtend, maar daar bleef het ook bij. Ik zit toch echt honderd keer liever met mijn bakkes in de zon dan dat ik rondjes moet rennen door het bos en moet leven op chia zaad. Of zoiets.

Ik maakte me klaar en stapte na zo’n zes make up checks, twee outfit switches en vijf peuken later met wat zenuwen op mijn fiets en reed naar het station om hem op te halen. Vlug rookte ik nog een sigaret en scrollde ik als een bezetene door mijn Facebook feed heen. Het was tijd, maar ik durfde niet te kijken naar de uitgang van de stationshal. Twee minuten verder hoor ik een zware stem. “Goedemiddag!” Het is hem. Ik sta op, zeg “Heehaihoiheehallo” en geef hem drie kussen op zijn wang. Hij ziet er goed uit. Mooi. We lopen al pratend naar het centrum. Hij is veel aan het woord. Dat vind ik niet erg in het begin. Aan gespreksstof geen gebrek in ieder geval. Gelukkig is er kermis hier in de stad. Lekker veel lawaai. Lekker veel kermis volk, het lijkt wel alsof ik thuis ben. Ik woon in een volksbuurtje. Je weet wel, waar ze met mooi weer voor de deur zitten met bier en zware shag. Waar de honden Dolce, Gabbana en Kenzo heten. Waar men communiceert door briefjes op deuren te plakken om te vragen welke idioot zijn of haar hond in de gang heeft laten schijten. We nemen na een rondje lopen plaats op een wat rustiger terras en bestellen wat te drinken. Hij neemt een speciaal biertje, ik een glas chardonnay. We praten en we lachen over van alles en nog wat. Hij lijkt me een leuke kerel. Hij komt spontaan en oprecht over, maar ik voel geen kriebeltjes. Heel even schiet de Italiaan door mijn hoofd. Nee. Niet nu. Ga weg, vieze gladjakker. Na zo’n anderhalf uur en vier glazen wijn verder zit ik half bezopen met de Limburger op het terras. Even later is het tijd om te gaan, hij ging bij zijn ouders eten. Lief he? Weet je wat altijd zo leuk is? Afscheid nemen op je eerste date. Je staat daar doei te zeggen en heen en weer te wiebelen. Gaan we kussen? Gaan we elkaar drie kussen geven? Een hand? Een knuffel? Een kopstoot? Een boks? Wat? Wij gaven elkaar drie kussen op de wang. Dacht ik. We hielden elkaar nog even vast, keken welke trein hij moest pakken, draaiden onze gezichten naar elkaar toe en ineens gaf hij me een kus op mijn mond. En daarna nog een keer. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Oké. Lichtelijk aangeschoten van de alcohol loop ik weg en stuur direct een verslag naar mijn wederhelft, mijn nichtje. Hij is zo leuk omg jij vindt hem ook leuk denk ik en zijn stem is zo zwaar en hij is echt heel leuk!!!!! Ik vond hem ook echt leuk. Tot de avond aanbrak.

Hij vertelde me dat hij op de volgende date, deze zaterdag, mijn kleren uit zou gaan trekken. “Dus trek je mooiste setje maar aan!” appte hij me. Ik lag in bed en las zijn bericht. Emotieloos staarde ik naar het scherm van mijn telefoon. Waar ik het een jaar geleden super spannend en leuk vond om online over seks te praten met de man uit Utrecht, vind ik het nu de grootste afknapper ooit. Ik voel er niets bij. Het enige wat ik kan denken is; Daar heb je asshole nummer 78. Ik dacht dat hij wel vrij normaal was. Ik antwoordde. “Trek jij dan ook wat spannends aan?” gevolgd door een foto van een man met het meest ranzige SM-setje ever aan. Hij vroeg wat ik allemaal aan lingerie had liggen. Ik probeerde een beetje met hem mee te doen, maar ik haalde er geen spanning uit. Ik haalde er sowieso niets uit, behalve buikkramp. Alweer zo’n gast, mijn god zeg. Ik wil geen seks met je. Misschien ook wel, maar daarvoor ga ik niet fucking twee uur in de trein zitten. Seksen doe ik wel in de gang met de Italiaan. Oh Italiaan, ik mis je zo. Je bent zo vertrouwd, op de één of andere manier. Maandagavond had ik er genoeg van. Er moet nu een beslissing gemaakt worden want ik ga zaterdag dus ff lekker niet naar Limburg. De hele maandag gaat het nog steeds over lingerie setjes. Het is tijd voor een crisis overleg met mijn nichtje. Na een paar glazen wit en een shotje tequila kwam het op gang.

“Ik wil niet naar Limburg zaterdag. Weet je hoe ver dat rijden is? Weet je wat dat kost?”

-Ja, ik snap je wel..

“Hij toont ook helemaal geen interesse in mijn leven verder, en hij praat alleen maar over beha’s en strings.”

-Zeg het dan gewoon eerlijk, of reageer heel bot.

“Ik kan niet bot reageren, dat vind ik zielig. Maar ik denk alleen maar aan hoe ik liever bij andere kerels wil zijn, dan bij hem. Kut. Oké, klaar nu. IK WIL NIET MET HEM DATEN!”

-Lau, luister naar je onderbuik gevoel. Ik app hem wel voor je.

“IK VOEL AAN MIJN KONTWATER DAT DIT HEM NIET GAAT WORDEN!”

-KOM HIER MET DIE TELEFOON!

Ondertussen heeft zij mijn telefoon vast en ik die van haar. We krijgen altijd berichten van mensen (mannen) die we niet meteen willen lezen en dan helpt het wanneer de ander dat eerst voor je doet. Haar telefoon ging, ik citeer:

“OH MY GOD JE KRIJGT NU EEN APPJE VAN DINGES EN HIJ ZEGT DAT HIJ EEN RELATIE MET JE WIL!”

Dinges is een jongeman waar ze ooit mee heeft gedate en die nu ineens beseft dat ze ‘wifey material’ is.

OMG NEEEEE! Wat is dit? 

“WEET IK VEEL! Wat moeten we zeggen tegen ze?”

DIT IS ZO ENG OH MY GOD

“Wat de neuk gaan we zeggen?”

OH MY GOODDDDDD

Ik zat beheerst op de bank, zij rolde onder de tafel door. Ik had al aangegeven aan de Limburger het even rustig aan te willen doen, daar kwam niet echt reactie op. Hij vroeg even later of ik billenkoek wilde. Wat zeg je daar nou weer op? Ja, ik weet wel wat, maar ik hoef het niet van hem. Het antwoord werd Hou ik niet zo van”. En bam, klaar was het. Zo simpel kan het zijn mensen. Hij zei vandaag nog hoi, maar ik heb hem geblokkeerd. Oudere mannen op Tinder of wat voor datingsite dan ook, die ver uit je buurt wonen, ze zijn allemaal hetzelfde. En waarom ik ze allemaal tegelijk achter elkaar moet tegenkomen is me een groot raadsel. Dus. 

Wordt niet vervolgd.

XO

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s